پر پرواز |

خوراک RSS

من ایرانی هستم ولی نرمال نیستم!

شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲

شاید شما هم این مجموعه ی عکس هجده تایی از حسین فاطمی را دیده باشید. “ایران از نگاه دیگر” عنوان این مجموعه است که این روزها در بسیاری از وب سایت های انگلیسی زبان و شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشته شده است. اما این ایران از نگاه دیگر تقریبا همان چیزی است که مخاطب فانتزی پسند غربی دوست دارد به عنوان تصویری متفاوت از اخبار مرتبط با انرژی هسته ای و ایران ببیند، عکس هایی که به هیچ وجه نماینده اکثریت مردم ایران نیست. در میان این هجده عکس تنها دو عکس از شهرهایی غیر از تهران گرفته شده، یکی در شیراز و دیگری در در خرم آباد. در بین توضیحاتی که برای عکس ها عنوان شده مرتباً بر این نکته تکیه میشود که: ایرانی ها پارتی میگیرند، سیگار میکشند، در محافل خصوصی مشروب میخورند و در خانه سگ نگه میدارند. پس به خاطر همه ی اینها، ایرانیان مردم “نرمال” ی هستند! به این تعبیر چون این عکس ها همان چیزهایی را نشان میدهد که یک آمریکایی با فرهنگ مصرف گرایش دوست دارد انجام بدهد، پس ایرانی ها هم “نرمال” هستند!

تمام حقوق معنوی بازنشر عکس به حسین فاطمی متعلق است.

نگاه کردن به این عکسها و واکنشهای مختلف مردم تاسفم را برانگیخت. بیایید به کمی قبل تر نگاه کنیم، سالهای بعد از جنگ ایران و عراق و فیلم های ایرانی که به جشنواره های بین المللی راه یافت و دنیا دوست داشت ایران را در قالب همان تصاویر بیند. “باشو، غریبه ی کوچک” داستانی بسیار تامل برانگیز از جنگ و غریبه ی کوچک جنوبی که در مواجهه با زنی از خطه های شمالی کشورش قادر به برقراری ارتباط نیست، که هم این نشان دهنده تنوع زبانی، قومی، فرهنگی و رفتاری در ایران است. بادکنک سفید، به رنگ بهشت، بچه های بهشت، به رنگ خدا و … فیلم های موفقی بودند که به این فهرست میتوان اضافه کرد. اما تصویری که اکثر مخاطبان غربی این فیلمها از ایران دریافت میکنند این است که ایران کشوری است بدبخت و جنگ زده، همه در روستا زندگی میکنند، بچه های ایرانی هیچ دسترسی به امکانات تحصیلی و بهداشتی ندارند و  کودکی برای یک کیسه برنج یا برای برنده شدن یک جفت کفش باید ملالت ها بکشد. این تصویر قطعاً و متاسفانه نشان دهنده واقعیتی از بخشی از داستان زندگی یک دانش آموز ایرانی در مناطقی از ایران هست اما این همه ی آنچه ایران هست، نیست. همانطور که این مجموعه عکس آقای فاطمی تنها ممکن است تصویر درستی از ده پانزده درصد از ساکنان مرکز و شمال پایتخت ایران باشد. به هر حال، فارغ از این بحث که هرکدام از این تصاویر و فیلم ها چند درصد از جامعه ایران را نمایندگی میکنند اعتقاد دارم ایکاش تن به فریم های مطلوب دیگران ندهیم، خلاق باشیم و از چهارچوب تعاریف نرمال و طبیعی که دیگران برایمان نسخه پیچی میکنند بیرون بیاییم. این فرهنگ مصرف گرای پارتی برو و سیگار بکش و مشروب بخور، به هیچ وجه “نرمال” نیست و “نرمال” بودن با این معیارها اصلاً افتخار نیست.

نوشتن دیدگاه


5 + = چهارده

طراحی شده توسط BPL و PRT. آماده شده برای وردپرس فارسی توسط پی‌سی دیزاین.