پر پرواز |

خوراک RSS

بیست و دوم بهمن: فرصتی برای تحریم یا تکریم؟

شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲

بیست و دوم بهمن ماه امسال اگر نه از چند جهت حداقل از یک نظر تفاوت عمده ای با سالهای گذشته داشت. دعوت رئیس جمهوری از همه سلایق برای شرکت در راهپیمایی بود. حسن روحانی در این دعوت گفته بود: “من از ملت ایران، از همه گروه ها، تشکل ها و سلیقه ها دعوت می کنم که روز ۲۲ بهمن کنار هم باشیم و از ملت درخواست می کنم ۲۲ بهمن امسال با سالهای پیشین متفاوت باشد”. این دعوت اما واکنش های متفاوتی را در میان گروههای سیاسی بر انگیخت. برخی آنرا تحریم کردند و معتقد بودند هدف ازین دعوت صرفاً سو استفاده از حضور نیرهای مردمی و بزرگنمایی تعداد افراد شرکت کننده به نفع اصولگرایان است. حال آنکه واکنش های اصولگرایان طی راهپیمایی و بعد از آن به خوبی نشان داد پاسخ مثبت به دعوت روحانی در واقع بخشی از همگامی  اصلاح طلبان با یکدیگر و پیگیری مطالبات از رییس جمهوری است. علیرضا کفشکن با اشتراک عکس زیر از خبرگزاری تسنیم مینویسد: “جمعیت میدان آزادی در روز ۲۲ بهمن از نگاه دوربین برخی سایت های افراطی اصولگرا که میخواهند القا کنند مردم استقبالی از سخنرانی رئیس جمهور نکرده اند. انتشار این عکس بیانگر این واقعیت است که: برای برخی از اصولگرایان مصالح انقلاب ادعایی بیش نبوده و ارزشی در برابر منافع باندی و جناحی ندارد و دعوت اصلاح طلبان از مردم برای مراسم ۲۲ بهمن دقیقاً بر خلاف خواست افراطیون بوده است. ضمن اینکه عصبانیت ایشان از خردورزی دولت در زمینه سیاست خارجی و هسته ای به خوبی در پلاکاردها نمایان بود.”

حسن روحانی: مردم در این انقلاب می خواستند اداره کشور با نظر و رای آنها اداره شود یعنی استقرار حاکمیت ملی در برابر رژیم استبداد.

متاسفانه من امکان حضور در این راهپیمایی را نداشتم، که اگر داشتم این فرصت را برای برگرداندن روحیه همکاری و پیگیری مطالبات مان که طی چهار سال اخیر به شدت فروخورده و واپس زده شده بود مغتنم میشردم. از میان یادداشت های دوستانی که در این مراسم شرکت کرده اند، ابوالفضل حاجیزادگان با اشتراک متن سخنرانی حسن روحانی (متن سخنرانی روحانی را اینجا بخوانید) در صفحه فیس بوکش مینویسد: “اگه اصلاح‌طلبها و سبزها با ۹۰ درصد این حرف‌ها موافق باشند، قطعن جریان‌های سیاسی تمامیت‌خواه، با ۵۰ درصدش هم موافق نیستند. امروز بیشتر از همیشه به این نتیجه رسیدم که ما باید ضمن پافشاری بر تحقق مطالباتمون، از روحانی حمایت کنیم”. روزبه کریمی، سردبیر هفته نامه حاشیه نیز از گزارش میدانی خود از راهپیمایی ۲۲ بهمن مینویسد: ” از قضا روحانی، راه خوبی برای ۲۲بهمن گشود، با دعوت‌اش. دمِ همه آن سازمان‌های اصلاح‌طلب وفادار به مردم هم گرم که بر این دعوت پای فشردند. حتی رفتن ما به راهپیمایی امروز، دید و بازدیدی هم اگر بود (در کنار تماشای آن چندصدر هزار نفر آدمی که در خیابان بودند)، جرقه‌های اعتماد به نفس را روشن کرد؛ در ضمن، هم از قضا به ما راه‌های سازماندهی متناسب زمانه را نشان می‌دهد و هم اینکه اگر نرفته بودیم، عمق مشکل سازمانی را به‌عینه نمی‌دیدیم.”

معتقدم باید هر فرصتی را برای حضور و پیگری مطالبات مغتنم شمرد. و این حضور در داخل کشور و در مناسبت های ملی راه را بر تصمیم گیری های اپوزیسیونی و نسخه پیچی های از راه دور میبندد و همانطور که روحانی در بخش هایی از سخنرانی اش گفت: انقلاب ما متکی به هیچ قدرت خارجی نبود. انقلاب ۵۹ برای این بود که دست رد بر سینه مداخله جویان بزند، اساس انقلاب بر این بود که مردم تحقیر را نپذیرفتند و در تلاش برای سرنگونی “رژیم کودتایی” و همچنین پایان بخشیدن به مداخلات ناروا و غلظ آمریکا در ایران را پایان بخشند.

امیدوارم این بیست و دوم بهمن تلنگری باشد برای همه ی ما، و مقدمه ای باشد برای همدلی، همراهی، اتحادبرای پیگیری مطالبات و امید به آینده.

نوشتن دیدگاه


+ دو = 6

طراحی شده توسط BPL و PRT. آماده شده برای وردپرس فارسی توسط پی‌سی دیزاین.