پر پرواز |

خوراک RSS

لبخند به سبک بودا

شنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۱

دومین روز از زمستان. لذت یک روز بارانی، نیایش و تمرکز . در بزرگترین معبد بوداییان در نیم کره جنوبی زمین. معبد ” نان تی اِن”، در چینی به معنی ” بهشتی در جنوب” در دامنه ی یکی از کوه های یوناندِرا. بوی عود و موسیقی منحصر به فردی که نمیدانم چه بود که آنچنان مرا مسخ کرد. صدای باران و خنکی هوا و شمع های کوچک همیشه روشن معبد. خانم هایی با سرهای کاملا تراشیده، لباس های قهوه ای بلند و لبخند بر لب، لبخند ِ بودا . لبخندِ دالایی. بعد از یک پیاده روی نسبتا طولانی از بین درخت هایی لخت و بی برگ و گاه درخت هایی به برگ قرمز و نارنجی و نفس هایی که دیگر تند نمیزد، یک نهار کاملا گیاهی. که من هیچ وقت نفهمیدم چرا جان حیوانات عزیزتر از جان گیاهان است؟

یک دیدگاه »

جدا چرا؟ به نظرم گیاهان متعالی ترین شکل حیاتند.کامل و بی نقص..

۱۸ شهریور ۱۳۹۱ | ۳:۳۹ ب.ظ
نوشتن دیدگاه


نُه − = 5

طراحی شده توسط BPL و PRT. آماده شده برای وردپرس فارسی توسط پی‌سی دیزاین.